Vety sa podľa svojho obsahu členia na viacero typov. Do každej vety hovoriaci vkladá svoje osobné poslanie, niečo, čo chce povedanou vetou adresovať receptoru, teda počúvajúcemu. Tento osobný postoj hovoriaceho sa nazýva spôsob (modo o modalidad). Úlohou spôsobu, akým je veta vypovedaná, je niečo potvrdiť, opýtať sa na niečo, zdôrazniť, nabádať niekoho, atď. Prihliadajúc na toto poslanie sa vety delia podľa svojho obsahu nasledovne:

 

 

  1. Enunciativas (Oznamovacie)


En estas frases hablante expresa una información. Se limitan a informar objetivamente de un hecho, afirmándolo o negándolo.

 

 

  1. Afirmativas (kladné)

 

Ayer fui a la clase. (Včera som bol v triede.)

Yo estudio Filosofia y Letras. (Študujem filozofiu.)

Hablo alemán e inglés. (Hovorím anglicky a nemecky.)


 

 

  1. Negativas (záporné)

 

Jamás como carne. (Takmer nikdy nejem mäso.)

Yo no estudio medicina. (Ja neštudujem medicínu.)

Juan no te entiende. (Juan ti nerozumie.)


Nota: Observa que en todas las frases tanto en las afirmativas como en las negativas aparece el punto al fin de la frase.


 

 

  1. Interrogativas

 

Sirven para conseguir una respuesta del interlocutor. Pueden ser:

 


  1. Directas

 

Se usan cuando la pregunta se formula directamente.

 

¿Tienes las entradas? (Máš vstupenky?)

¿Qué haces? (Čo robíš?)

¿Qué te pasa? (Čo ti je?)


 

 

  1. Indirectas

 

Se usan cuando se pregunta indirectamente:

Pregunta si tienes las entradas. (Pýta sa, či máš vstupenky.)

Madre pregunta que haces. (Mama sa pýta, čo robíš.)

Juan quiere saber que te pasa. (Juan chce vedieť, čo ti je.)


 

 

  1. Totales

 

Se usan si la respuesta esperada es sí o no:

 

¿Estudias medicina? (Študuješ medicínu?)


También conocemos frases interrogativas parciales que se usan cuando se pregunta por un miembro de la oración.


¿Qué estudias? (Čo študuješ?) –Medicina. (Medicínu.)

¿Dónde vives? (Kde bývaš?) – En Alemania. (V Nemecku.)

¿Qué lenguas hablas? (Akými jazykmi hovoríš?) – El inglés solamente. (Len anglicky.)


Nota: En estas frases casi siempre ponemos al principio y también al final de la frase el signo de interrogación.


 

 

  1. Exclamativas


Estos tipos de las frases se emplean para expresar la subjetividad del hablante. Es decir la sorpresa, la alegría o la admiración.

 

¡Qué malo eres! (Aký si zlý.)

¡Qué sorpresa! (Aké prekvapenie!)

¡Qué lástima! (Aká škoda!)

¡Hombre, ya tienes trabajo! (Človeče, už máš prácu!)


Nota: Estas frase como expresan alegría o sorpresa siempre tienen el símbolo exclamativo al cual llamamod signo de admiración.

 

 

 

  1. Exhortativas

 

Se pide o se manga algo para provocar una acción en el oyente.

 

Estáte quieto. (Buď pokojný.)

No molestes. (Neotravuješ.)

Déjame leer tranquilo. (Nechaj ma v kľude čítať.)


 

 

  1. Dubitativas y de posibilidad


Estas frases expresan actitudes del hablante que van desde la duda a la probabilidad.


Quizá lleguemos a tiempo. (Možno prídeme načas.)

Debe de tener veinte años. (Mal by mať 20 rokov.)

Puede que sí. (Môže byť, že áno.)


 

 

  1. Desiderativas


Estas frase manifiestan un deseo.

 

Ojalá (que) llueva. (Mohlo by pršať.)

¡Qué te vaya bien! (Nech sa ti darí!)

¡Qué te salga a la primera vez! (Nech sa ti to podarí na prvýkrát.) 

 



Zopakujte si:
Exlica la modalidad de las frase siguientes:
a) A lo mejor paso mañana por su casa.
b) ¡A cenar todos!
c) ¿Necesitas algo?
d) Ya estás saliendo a la calle.

Použitá literatúra:
Vlastné poznámky
Valerio Báez San José: Moderní gramatika španělštiny